Aangezien het Frans een taal is waarin woorden met accenten nogal vaak voorkomen, is het te begrijpen dat Afnic deze optie overweegt. Momenteel houdt de registry een rondvraag onder zijn registrars om na te gaan hoe groot de interesse in dergelijke namen zou zijn.

De .fr-registry is niet de enige die met het idee van IDN-namen speelt, ook DNS.be (.be-registry) overweegt deze optie. Voor andere extensies, zoals bijvoorbeeld .eu, .lu en .com, is het reeds mogelijk namen met niet-Latijnse karakters te registreren. Andere extensies bieden zelfs reeds IDN-extensies aan. Een voorbeeld hiervan is de .РФ-extensie voor Rusland.

Iedereen die interesse heeft in het aanvragen van een eigen extensie kan via deze website een aanvraag indienen tot 12 april 2012. Je dient niet aan specifieke voorwaarden te voldoen al zijn er wel bepaalde zaken die niet niet mogen (een voorbeeld is .job wat niet zal mogen, want dat lijkt te hard op .jobs wat al een bestaande extensie is). Ook zal ICANN zoals het er nu naar uit ziet, maximum zo’n 500 aanvragen goedkeuren. Als er meer zijn dan gaan die waar er een groot draagvlak voor lijkt te zijn en die ook technisch en juridisch gezien alles goed uitgewerkt hebben, voorrang krijgen.

Hieronder vindt u een overzicht van de verschillende stappen die u dient te doorlopen en welke bedragen er bij het indienen van dergelijke aanvraag komen kijken:

- ICANN evaluation fee: $185.000
Dit betaal je aan ICANN opdat ze je aanvraag zouden evalueren. In sommige gevallen is een refund van een deel van dat bedrag mogelijk als je afhaakt voor het einde van het proces. Maar verder is dit bedrag niet-terugvorderbaar, ook al wordt de aanvraag uiteindelijk afgewezen of gaat het project om andere redenen niet door.

- Jaarlijkse ICANN fee: $ 25.000
Dit is een vaste kost per jaar. Als je meer dan 50.000 subdomeinen onder je TLD aan zou maken, komt hier bovenop $ 0,25 per subdomein

- Indienen juridisch dossier: reken hiervoor ook best een bedrag met 4 of 5 nullen
Om een succesvol dossier in te kunnen dienen, doe je best een beroep op een bureau dat gekend is met de juridische aspecten van deze zaak. De helft van je aanvraag bestaat uit een vragenlijst omtrent hoe er met juridische zaken omgesprongen wordt.

Daarbovenop komt dan nog het draaien van de hele back-end. Hoewel het misschien initieel zo lijkt, is dat een stuk meer dan enkel wat nameservers voorzien. ICANN legt erg strenge verplichtingen op omtrent de uptime die je dient te bereiken en je moet gegevens synchroniseren met een escrow service enzovoort. Voor een TLD waar maar enkele domeinnamen onder geplaatst zullen worden, zijn er producten op de markt voor “slechts” enkele 10.000′en euro’s. Wil je echt domeinnamen gaan registreren onder je TLD, dan moet je rekenen dat je al snel naar € 100.000 per jaar en meer gaat, gewoon voor de technische uitwerking van het project

Het is nu dus afwachten wie er allemaal een aanvraag zal indienen al blijkt er vooral van steden uit veel interesse te bestaan. Grote bedrijven zouden ook mee op de kar springen maar bij hen zou het dan meer op een ‘prestige’ project gaan.

Een ander interessant resultaat van dit onderzoek toonde aan dat 90% van de namen die geherregistreerd worden vlak na hun vervaldatum te koop werden aangeboden door de nieuwe eigenaar. Dus slechts een klein deel van de geherregistreerde namen worden ook daadwerkelijk gebruikt door de nieuwe eigenaar. Dit betekent dat per jaar meer dan 10.000 interessante .be-namen geregistreerd worden door iemand die de naam niet effectief zal gebruiken maar zal trachten deze voor een hoog bedrag te verkopen aan iemand die deze naam wel wenst te gebruiken.

DNS.be heeft sinds zijn ontstaan, ongeveer 10 jaar geleden, altijd getracht dergelijke registraties, die ook gekend staan als ‘warehousing (grote aantallen namen opkopen en anderen verhinderen deze te gebruiken, in de hoop deze voor een hoog bedrag te kunnen verkopen) te voorkomen. Zo hebben ze bijvoorbeeld alle directe .be-registrars verboden aan warehousing te doen. Bovendien hebben ze ook geprobeerd om te voorkomen dat iemand een lijst in handen zou krijgen van domeinnamen die binnenkort beschikbaar zouden worden voor registratie. Maar sinds een tijdje slagen gespecialiseerde firma’s erin een lijst aan te leggen van namen die beschikbaar zullen komen voor registratie en warehousing bedrijven werken samen met een externe .be-registrar om hun .be-namen alsnog te registreren. Op die manier is het warehousing bedrijf niet gebonden aan de ‘no warehousing’ clausule binnen het .be-registrar contact.

De .be-registry vindt het nu dan ook tijd om een nieuwe procedure te implementeren om warehouse activiteiten beter te voorkomen. Wat deze procedures zullen zijn, is nog niet bekend. De registry overweegt nu of ze enkele technische obstakels kunnen inbouwen om het warehousen te bemoeilijken. Er wordt echter nu al verondersteld dat de meeste van deze obstakels, kort nadat ze geïmplementeerd zijn, handig omzeild zullen worden door de warehouse bedrijven. Eén van de andere mogelijkheden die bekeken wordt, is of het mogelijk is een hogere prijs te vragen voor domeinnamen die echt nog maar net terug beschikbaar werden voor registratie of om dergelijke namen via een veiling te verkopen zoals bijvoorbeeld de .nu-registry doet. Aangezien DNS.be een non-profit organisatie is zouden de extra inkomsten die langs deze weg gegenereerd worden bijvoorbeeld aan liefdadigheid geschonken kunnen worden.

Zoals te verwachten was, zijn er sinds de go-live van het .xxx-domein die 6 december 2011 van start ging, namen onder deze extensie door cybersquatters geregistreerd. Enkele voorbeelden van die namen zijn ondermeer businessweek.xxx, cnbc.xxx, geocities.xxx, nextag.xxx, snapfish.xxx, verizonwireless.xxx, washingtonpost.xxx, en gayroom.xxx. Deze namen werden enkele dagen geleden vrij onverwacht door de registry geblokkeerd. Stuart Lawley, CEO van de .xxx-registry, geeft hier volgende verklaring voor: ‘We hebben in ons beleid opgenomen dat de registry actie mag ondernemen tegen cybersquatters en we leggen de lat zeer hoog. We zullen niet tolereren dat intellectual property geschonden wordt door cybersquatters,’ aldus Lawley.

Domainincite vraagt zich nu af of de registry met het blokkeren van bovenvermelde namen niet meer kwaad dan goed heeft gedaan. Vooreerst is het niet duidelijk of alle namen die geblokkeerd werden ook effectief een trademark schenden. Daarnaast is het de vraag of deze actie geen kwaad bloed zal zetten bij bepaalde andere eigenaars van een geregistreerde merknaam. Tijdens sunrise B, die liep van 7 september tot en met 28 oktober, werden eigenaars van een geregistreerde merknaam net aangespoord om tegen betaling hun naam te blokkeren onder .xxx. Nu blijkt echter dat, als je naam door een cybersquatter geregistreerd wordt, deze naam gratis door de registry geblokkeerd wordt.

Een andere vraag die opduikt, is of de geblokkeerde namen ooit nog terug vrijgegeven zullen worden voor registratie. Neem nu de naam gayroom.xxx. Deze naam bestaat ook onder de .com-versie, is een porno-website en de eigenaar van de naam gayroom.com beschikt ook over het geregistreerde merk ‘gayroom’. Toch besloot deze persoon in kwestie de .xxx-variant van de naam niet te registreren. Zoals enigszins te verwachten was, registreerde een cybersquatter gayroom.xxx wel. Vervolgens werd de naam door de registry geblokkeerd. De vraag is nu, kan de eigenaar van gayroom.com alsnog de .xxx-variant registreren, mocht hij dit ooit willen of is hij de naam voor altijd kwijt omdat een cybersquatter hem voor is geweest?

Daarnaast valt het ook nog af te wachten welke actie we in de toekomst mogen verwachten tegen cybersquatting onder het .xxx-domein. De registry heeft immers ook een speciale procedure voorzien, de zogenaamde RES (Rapid Evualation Service), die eigenaars van merknamen toestaat een klacht in te dienen als hun naam geregistreerd werd door een cybersquatter onder .xxx. Deze procedure houdt in dat er op een snelle manier nagegaan zal worden of de merknaam inderdaad geschonden wordt. Indien dit zo blijkt te zijn, zal de desbetreffende naam geblokkeerd worden. De vraag is welk succes deze procedure zal kennen aangezien ze natuurlijk ook niet gratis is.

En dan misschien nog wel de belangrijkste vraag van allemaal is welke rol de registry zelf speelt naar de cybersquatters toe. Een cybersquatter heeft immers vaak de intentie om de naam die hij te kwader trouw registreert voor een fiks bedrag te verkopen aan de respectievelijke merknaam-eigenaar. De registry besloot echter voor aanvang van de sunrise een aantal namen te blokkeren als zogenaamde ‘premium domains’. Deze namen konden door niemand geregistreerd worden en kunnen later door de registry per opbod verkocht worden onder de leden van de Sponsored Community. Een aantal voorbeelden van dergelijke namen waren ondermeer poker.xxx en big.xxx. Aangezien deze namen reeds geblokkeerd werden door de registry was het voor de eigenaars van de desbetreffende merknamen ook niet mogelijk de namen tijdens de sunrise te blokkeren. Men zou zich de vraag kunnen stellen wat het verschil is tussen de registry die een premium-naam probeert te verkopen ondanks meerdere sunrise-aanvragen en de cybersquatter die gayroom.xxx registreert in de hoop deze naam voor veel geld te verkopen aan de merknaamhouder.

De huidige procedure werkt als volgt. Als je een .eu-naam wenst te transfereren, dan zal de huidige eigenaar een e-mail ontvangen van de registry eens de transfer is opgestart met de vraag deze transfer te bevestigen. Als er momenteel een trade wordt opgestart voor een .eu-naam dan dienen zowel de huidige als de nieuwe eigenaar deze trade via een e-mail, die ze ontvangen van de registry, te bevestigen. Eenmaal alle betrokken partijen bij de trade of de transfer deze bevestigd hebben, voert de .eu-registry nog een manuele controle uit, daarna word de transfer pas voltooid. Daardoor worden .eu-transfers en trades ook enkel maar tijdens de kantooruren voltooid.

Na een rondvraag half november 2011 binnen de registrar community gaat EURid nu na of het interessant zou zijn deze procedure te wijzigen. Dit betekent dat het systeem van bevestigen via email komt te vervallen en er overgeschakeld zal worden naar het gebruik van een authorisatiecode, een zogenaamde EPP-code. Concreet zou dit inhouden dat de huidige eigenaar deze code kan opvragen bij zijn huidige registrar en deze code dient te bezorgen aan de nieuwe registrar (bij een transfer) of aan de nieuwe eigenaar (bij een trade). Bij een trade kan de nieuwe eigenaar de code dan vervolgens bezorgen aan de nieuwe registrar. De transfer is nadien per direct voltooid.

Dit maakt de procedure bijna exact gelijk aan die van bijvoorbeeld .nl en .de en erg gelijkend op die van bijvoorbeeld .be. En bovendien werken ook alle generieke TLD’s zoals .com, .net, .org,… ook met een EPP-code.

Bij de oude procedure was de registry veel dichter betrokken bij de transfer zelf, wat het wel eenvoudiger maakte voor eigenaars van een .eu-naam om deze te verhuizen ook indien de oude registrar niet mee wilt werken. Bij de nieuwe procedure dient de EPP-code opgevraagd te worden bij de oude registrar, waardoor die dus een transfer tegen zou kunnen houden. Om dat te voorkomen heeft de registry een back-up plan voorzien. Zo zal de eigenaar zelf de code kunnen aanvragen via de website van EURid, waarna de code verstuurd wordt naar het e-mail adres van de eigenaar in de Whois. Stel dat dat e-mailadres in de Whois niet meer juist is, dan biedt de registry nog een mogelijkheid om de code op te vragen via een ondertekend faxdocument.

Indien er geen grote bezwaren komen tegen dit voorstel dan verwacht de registry de volledige documentatie voor deze nieuwe procedures rond te hebben tegen eind juni 2012. De nieuwe procedures zelf zouden dan eind 2012 geïmplementeerd worden.

De landrush voor deze extensies die deze morgen om 10u van start ging, verliep voorspoedig. Hieronder vindt u iets meer uitleg over de extensies die vanaf vandaag ook toegankelijk zijn voor het brede publiek:

• .re: De extensie voor La Réunion, een eiland dat ongeveer 800.000 inwoners telt en gelegen is in de Indische Oceaan, ten oosten van Madagaskar. Voorheen waren registraties onder .re enkel mogelijk voor personen die op La Réunion wonen.
• .yt: De extensie voor Mayotte, eveneens een eiland in de Indische Oceaan met ongeveer 200.000 inwoners. Voorheen waren registraties onder .yt niet mogelijk.
• .pm: De extensie voor Saint Pierre and Miquelon, een kleine eilandengroep gesitueerd in de Noord Atlantische Oceaan met minder dan 10.000 inwoners. Voor deze TLD waren registraties voordien eveneens niet mogelijk. Waarschijnlijk zal er voor deze extensie wel interesse bestaan eens registraties mogelijk worden aangezien “PM” een afkorting is die verscheidene zaken kan betekenen. Modules geschreven in de programmeertaal Perl gebruiken .pm als hun file extensie. Het wordt echter ook gebruikt voor “Product Management”, “Private Message” en uiteraard is het ook een tijdsindicatie om een bepaald uur in de namiddag weer te geven.
• .wf: Wallis and Futuna, gelegen in de Stille Oceaan nabij Tuvalu, dat dan weer gekend is voor zijn .tv-extensie en voor het feit dat het mogelijk in zee kan verdwijnen als de zeespiegel blijft stijgen. .wf wordt eveneens een nieuwe extensie op de markt.
• .tf: French Southern and Antarctic Lands. Beiden hebben momenteel geen permanente inwoners behalve militair personeel, wetenschappelijke onderzoekers en hun administratieve staf.

Vanaf nu dien je niet meer over een lokaal adres in Frankrijk te beschikken om een .fr-naam te kunnen registreren, een adres binnen de Europese Unie volstaat.

Dit houdt ook in dat .fr-namen goedkoper zullen worden. Elke .fr-naam kan vanaf dan immers zonder local presence geregistreerd worden waardoor de extra kost voor het gebruik van een lokaal adres in Frankrijk dan ook komt te vervallen.

Indien je tussen 24 november 2011 en 25 december 2011 een .eu-naam registreert, maak je kans om een iPad2 te winnen. Op 2, 9, 16 en 23 december zal de registry telkens uit de registraties van de voorbije week een winnaar trekken. Op 27 januari volgt de laatste trekking waarbij nog 2 iPads2 verdeeld worden.

Aarzel dus niet langer, registreer nu uw .eu-naam en gun uzelf of uw klanten een leuk extra cadeautje onder de kerstboom!

O.co heeft zojuist aangekondigd dat (althans voor de feestdagen), ze terug naar hun oude naam Overstock.com gaan. De reden was heel simpel: te veel mensen die O.co wilden bezoeken typten eigenlijk O.com in. Daardoor kwamen ze op een foutmelding terecht in plaats van op de online winkel. De naam o.com is namelijk op dit moment geblokkeerd, net als vele andere eenletter-.com-namen.
Denk dus best twee keer na voordat je een chique .co-naam koopt er van uit gaande dat je de vondst van je leven gedaan hebt. Veel bezoekers zullen niet bij jouw site terecht komen, maar bij de .com-variant. En in veel gevallen zal dat zelfs niet zomaar een foutmelding geven, maar misschien wel de website van een concurrent.

Bulgarije diende reeds een eerste aanvraag in in mei 2010 maar deze aanvraag werd toen afgewezen door ICANN. De reden hiervoor was dat ICANN vond dat er een verwarrende gelijkenis bestond tussen de Cyrillische “.бг” extensie en de .br-extensie, de landcode voor Brazilië.

Bulgarije liet zich echter niet ontmoedigen en diende in maart 2011 een nieuwe aanvraag in. Hoewel deze ICANN deze aanvraag nog niet definitief heeft afgewezen, lijkt de kans op een goedkeuring bijzonder klein daar ICANN nog steeds van mening is dat deze extensie gemakkelijk verward kan worden met de .br-extensie.

Valeri Borisov, de Bulgaarse minister van Transport, Technologie, Informatie en Communicatie zegt echter dat hij het definitieve antwoord wil afwachten. ‘Zelfs als de aanvraag nu opnieuw wordt afgewezen, zullen we blijven zoeken naar mogelijkheden om onze aanvraag nogmaals in te dienen en deze te laten goedkeuren,’ aldus Borisov.